Twoje wyniki badań
w Apple Zdrowie.

Każdy wynik — glukoza, hemoglobina, TSH, cholesterol i tak dalej — trafia jako osobny pomiar w sekcji „Rekordy zdrowotne" > "Wyniki testów". Kolejne karty z tym samym parametrem z różnych dat Apple Zdrowie pokaże w tym samym kontenerze i porówna — widzisz, jak parametr zmieniał się w czasie.

Z tak dodanymi wynikami działają wszystkie inne funkcje Apple Zdrowie, w tym m.in. bezpieczne, granularne udostępnianie najbliższym czy lekarzowi, eksport wszystkich danych do pliku czy też przekazanie ich narzędziom analitycznym, które mogą analizować nasz stan zdrowia. Czytaj więcej w sekcji FAQ dot. Apple Zdrowie.

Dziś 154 badania w 17 kategoriach: pełna morfologia z rozmazem, biochemia wątrobowa i nerkowa, lipidogram (z apolipoproteinami i Lp(a)), elektrolity i minerały, gospodarka żelazem, witaminy (D, B12, kwas foliowy), tarczyca (TSH, fT3, fT4, przeciwciała), hormony płciowe, cukrzyca (glukoza, HbA1c, insulina), koagulologia (D-dimery, INR, APTT), markery zapalne (CRP, OB, prokalcytonina), kardiologia (troponiny hs, NT-proBNP), markery nowotworowe (PSA, CEA, CA 125), immunoglobuliny i metabolizm kostny. Pełną listę zobaczysz w zakładce „Wybór ręczny" w aplikacji.

Brakuje czegoś ważnego? Napisz.

Plik jest prawie na pewno otwierany bezpośrednio z chmury (iCloud Drive, Dysk Google, Dropbox). Przy takim otwarciu karta dociera do aplikacji Zdrowie uszkodzona i zostaje odrzucona. To nie znaczy, że karta jest zła — trzeba ją tylko przenieść inaczej.

Sposób, który działa zawsze: pobierz plik na telefon (nie zostawiaj go w chmurze) → otwórz aplikację Pliki i znajdź kartę → stuknij Udostępnij → wybierz Zdrowie. Druga droga, równie skuteczna: wyślij plik do siebie mailem i otwórz z załącznika.

Nie. Cały odczyt, mapowanie i podpis karty dzieją się w tej przeglądarce. O ile nie skorzystasz z rozczytywania z pomocą własnego AI, to nie ma tu serwera, który mógłby przyjąć Twoje wyniki.

Strona nie ciągnie już fontów ani bibliotek z obcych serwerów — wszystko leży na naszym hostingu. Z obcej domeny ładują się dokładnie dwie rzeczy: bezcookie'owy licznik odsłon Cloudflare (nie widzi Twoich danych) oraz model OCR, i to dopiero wtedy, gdy sam wgrasz plik.

Co więcej, możesz wręcz odłączyć się od internetu po wejściu na stronę (i ew. pobraniu modelu dokładnego OCR), a wszystko i tak zadziała - jedyne, czego nie będzie, to zielony znaczek „Zweryfikowano", bo fragment karty nie zostanie podpisany online. Apple Zdrowie i tak to przyjmie! Więcej: Prywatność.

Automatyczny odczyt jest dostrojony i przetestowany na wydrukach Diagnostyki i ALAB-u — te dwa układy rozpoznaje sam, bez wybierania czegokolwiek z listy. Raport z innego laboratorium też się wgra i często zadziała, bo czytamy układ kolumn, a nie szablon konkretnej firmy — ale tego nie obiecuję i tym bardziej warto sprawdzić każdą wartość w tabeli.

Gdy odczyt nie da rady, zostają dwie ścieżki niezależne od laboratorium: „Użyj własnego AI" (Twój LLM przepisuje dokument, my układamy jego odpowiedź w kartę) oraz „Wybór ręczny".

Możesz — przyjmujemy JPEG i PNG obok PDF-ów. Ale odczyt jest dostrojony przede wszystkim do czystych PDF-ów z konta pacjenta Diagnostyki i ALAB-u i tylko te układy mam w miarę przetestowane. Na zdjęciu z ręki dochodzą krzywizna kartki, cień i niższa ostrość, więc błędów będzie więcej. Sprawdź w tabeli każdą wartość, zanim pobierzesz i zaimportujesz kartę do Apple Zdrowie.

Dla dowolnego innego źródła masz zakładkę "Użyj własnego AI": to Twój LLM (ChatGPT, Claude, Gemini…) czyta dokument, a nasze narzędzie tylko układa jego odpowiedź w kartę do importu do Apple Zdrowie.

Tak — i to niezależnie od LabKarty, bo to funkcja samego iOS (Wsparcie Apple: Udostępnianie swoich danych zdrowotnych).

Wygenerujesz też łatwo gotowego PDF-a z wynikami. Możesz wówczas wskazać zakres dat, jakie chcesz wyeksportować.

Jeden import ("karta/rekord") stanowi najbardziej granularny wpis w Rekordach zdrowotnych w Apple Zdrowie. Jeśli dodałeś całą morfologię w jednym rzucie (logiczne!), to próbując usunąć tylko Leukocyty, Apple Zdrowie wymusi usunięcie pozostałych wyników z tego samego importu. W praktyce oznacza to, że nie da się usunąć pojedynczego parametru z karty, tylko całą kartę wyników z danego dnia naraz.

Jeśli dodawałeś więcej importów z LabKarty, będą one zgrupowane pod szyldem jednego "dostawcy" - usuwając go, usuniesz za jednym zamachem wszystkie pochodzące stąd rekordy zdrowotne. Więcej: (Wsparcie Apple: Wyświetlanie rekordów danych zdrowotnych w aplikacji Zdrowie). Jeśli masz włączoną synchronizację z iCloud, skasowanie na jednym urządzeniu kasuje dane na wszystkich.

Po stronie LabKarty nie ma czego usuwać: nic nie zapisujemy, więc zamknięcie karty przeglądarki kończy sprawę. Zostaje Ci tylko pobrany plik .smart-health-card, jeśli go zachowałeś.

To akurat mocna strona tego rozwiązania i jeden z powodów, dla których powstała LabKarta. Apple pisze wprost: „Gdy iPhone jest zablokowany przy użyciu Face ID, Touch ID lub kodu, wszystkie dane zdrowotne w aplikacji Zdrowie są zaszyfrowane".

Jeśli włączysz synchronizację z iCloud i masz uwierzytelnianie dwupoziomowe, rekordy zdrowotne są chronione szyfrowaniem end-to-end: „tylko Ty masz dostęp do tych informacji — nikt inny, nawet Apple" (Wsparcie Apple: prywatność i bezpieczeństwo rekordów zdrowotnych). Żadna aplikacja nie widzi tych danych, dopóki jej na to nie pozwolisz — kategoria po kategorii.

Do LabKarty to i tak nie wraca: nie jesteśmy aplikacją HealthKit i nie mamy żadnego dostępu do tego, co już wylądowało w Zdrowiu. Karta idzie w jedną stronę.

Tak. Zarówno strona LabKarty jak i dodawanie wyników do Apple Zdrowie działają bezpośrednio na iPadzie.

Wyniki wgrane z iPhone’a zobaczysz na iPadzie po synchronizacji przez iCloud.

Po stronie iPhone’a: iOS 15.1 lub nowszy — to w tej wersji Apple Zdrowie nauczyło się przyjmować weryfikowalne rekordy zdrowotne, czyli format, w którym LabKarta wydaje kartę (Wsparcie Apple: weryfikowalne rekordy danych zdrowotnych).

Po stronie iPada: aplikacja Zdrowie pojawiła się dopiero w iPadOS 17, więc wcześniejsze wersje nie mają gdzie tych wyników pokazać.

Sama strona LabKarty to żaden wymóg systemowy — działa w dowolnej współczesnej przeglądarce, także na Windowsie czy Macu. Kartę możesz wygenerować na komputerze i dopiero potem otworzyć plik na iPhonie.

Bo ta odznaka jest zarezerwowana dla natywnych aplikacji iOS, pobieranych z AppStore, napisanych na Apple HealthKit i przeatestowanych przez Apple. LabKarta jest stroną w przeglądarce, która generuje plik do zaimportowania — nie aplikacją HealthKit (i nie musi nią być, żeby dostarczyć Ci wynik do Apple Zdrowie).

Możemy uczciwie napisać, że LabKarta „działa z Apple Zdrowie" (stwierdzenie kompatybilności), ale samej odznaki użyć nie możemy.

Wygenerowany plik to otwarty standard — teoretycznie tak, podobno np. przez aplikację CommonHealth. Nie testowałem tego jeszcze empirycznie na fizycznym Androidzie, więc dziś nie mogę potwierdzić. Wygląda też na to, że prędzej czy później Google Health Connect również przyjmie ten standard - choć niekoniecznie w formie importu z Web.

Ze słownika opartego na międzynarodowym standardzie LOINC — uniwersalnych identyfikatorach badań laboratoryjnych, używanych m.in. przez amerykańskie systemy szpitalne. Polska wersja korzysta z oficjalnego tłumaczenia zdeponowanego w bazie LOINC przez UM w Łodzi.

Nie. LabKarta przepisuje wartości z jednego formatu na drugi. Status „w zakresie / poza zakresem" pokazujemy tylko wtedy, gdy dostaliśmy zakres referencyjny w danych wejściowych — to lustro tych danych, nie ocena medyczna. Nie zastępuje konsultacji z lekarzem.

Ty. Od momentu, gdy plik .smart-health-card wyląduje na Twoim urządzeniu (albo w Apple Zdrowie), jesteś jego administratorem. LabKarta z tego pliku nie zachowuje niczego — nie ma go gdzie zachować.

Nie. LabKarta nie jest wyrobem medycznym. Zamienia zapis wyniku z jednego formatu na drugi i przekazuje Ci go z powrotem — jak konwerter plików, tylko dla danych laboratoryjnych.

Nie ma tu żadnej interpretacji wyniku, żadnego „to wygląda niepokojąco", żadnego liczenia ryzyka za Ciebie. Nawet przy normach docelowych lipidogramu poziom ryzyka wybierasz sam — z listy progów, którą i tak masz wydrukowaną na swoim wyniku. LabKarta nie zgaduje go za Ciebie i nie podpowiada, który jest Twój.

Karta z LabKarty to wygodniejszy zapis Twoich danych, do przechowywania w Apple Zdrowie. Nie zastępuje konsultacji z lekarzem. Dane zaimportowane do Apple Zdrowie z LabKarty nie mogą stanowić żadnych dowodów, bo nie pochodzą bezpośrednio z laboratorium i mogą zostać ręcznie modyfikowane.

Bo Apple Zdrowie jest super, już teraz ma o nas mnóstwo danych fitness i medycznych, a do tego jest zabezpieczone wszystkim co najlepsze w iOS. Żadnych dodatkowych apek i subskrypcji czy wywlekania wrażliwych danych do kolejnych chmur. Po prostu chciałem to zbudować dla samego siebie - lubię mieć wszystko w jednym miejscu.

Niestety, oficjalnie Zdrowie łączy się po wyniki bezpośrednio do systemów partnerskich klinik i labów jedynie w USA i UK. I tak od 2018 roku, odkąd Apple wprowadziło tę funkcję. W Polsce nie znalazłem żadnej takiej integracji (Apple nawet tego nie dopuszcza), ale samo wprowadzanie wyników manualnie okazało się technicznie możliwa dzięki obsłudze otwartych standardów danych medycznych.

Więcej: Jak i dlaczego.

Tak, spora część kodu powstała z wykorzystaniem LLM. I co z tego? Dziś to zwykłe narzędzie pracy.

Bezpieczeństwo danych jest zagwarantowane przez architekturę narzędzia i, tak jak pisałem wyżej, można nawet łatwo sprawdzić, że wszystko działa offline.

Możesz podejrzeć zapytania w narzędziach deweloperskich przeglądarki w zakładce Network i przekonać się, że rzeczywiście nic - oprócz kryptograficznego, nie zawierającego danych fragmentu do podpisu - nie wychodzi na zewnątrz.

A jeśliś już tak ciekaw, to Opusem 4.8 i 5-tką :-P